A-joker behawiorysta | Dlaczego pies po adopcji ze schroniska może nie szczekać?

Dlaczego pies po adopcji ze schroniska może nie szczekać?

Pies, który właśnie trafił ze schroniska do nowego domu, może przez pierwsze dni lub tygodnie zachowywać się zupełnie inaczej niż później. Niektóre psy są bardzo ciche, mało aktywne, ostrożne i prawie w ogóle nie szczekają.

Opiekun może wtedy pomyśleć: „On po prostu taki jest”.

Być może. Ale równie dobrze pies może jeszcze nie czuć się na tyle bezpiecznie, żeby swobodnie się zachowywać.

Stres związany ze zmianą

Adopcja oznacza dla psa ogromną zmianę. Nawet jeśli przeprowadzka ze schroniska do domu poprawia jego warunki życia, pies nie wie jeszcze, co właściwie się wydarzyło.

Nowe miejsce, zapachy, dźwięki, ludzie, rytm dnia, spacery i otoczenie mogą być dla niego dużym obciążeniem.

Psy różnie reagują na stres. Jeden będzie pobudzony, będzie dużo chodził, dyszał lub szczekał. Inny może ograniczyć aktywność, wycofać się i stać się bardzo cichy.

Brak szczekania może więc być jednym z elementów takiego zahamowania.

Pies jeszcze nie wie, czy jest bezpiecznie

Po adopcji pies dopiero poznaje nowe środowisko i ludzi, z którymi będzie mieszkał. Obserwuje, co się wokół niego dzieje i uczy się przewidywać codzienne sytuacje.

Z czasem, kiedy życie staje się bardziej przewidywalne, a pies zaczyna czuć się bezpieczniej, jego zachowanie może się zmienić.

Może stać się bardziej aktywny, chętniej eksplorować, inicjować kontakt, bawić się i również zacząć szczekać.

Nie musi to oznaczać, że pojawił się nowy problem.

Czasami oznacza po prostu, że pies zaczyna czuć się swobodniej i pokazuje szerszy repertuar swoich zachowań.

Znaczenie wcześniejszych doświadczeń

Nie zawsze wiemy, co wydarzyło się w życiu psa przed adopcją.

Niektóre psy mogą mieć za sobą doświadczenia, które wpływają na ich sposób reagowania na człowieka, nowe miejsca czy konkretne sytuacje. Sam pobyt w schronisku również może być wymagający szczególnie dla psa wrażliwego na hałas, obecność innych psów, ograniczoną możliwość odpoczynku czy dużą liczbę bodźców.

Dlatego zachowania obserwowane bezpośrednio po adopcji nie zawsze pokazują nam, jak pies będzie funkcjonował po kilku tygodniach czy miesiącach w nowym środowisku.

A może po prostu mało szczeka?

To również jest możliwe.

Psy różnią się temperamentem, sposobem komunikacji i skłonnością do szczekania. Nie każdy pies musi być szczekliwy, a sam brak szczekania nie oznacza automatycznie stresu czy problemu behawioralnego.

Dlatego nie warto oceniać samopoczucia psa na podstawie jednego zachowania.

Znacznie więcej mówi nam cały obraz: sposób poruszania się, napięcie ciała, odpoczynek, apetyt, sen, zainteresowanie otoczeniem, komunikacja, podejmowanie kontaktu i możliwość swobodnego wycofania się z trudnej sytuacji.

Daj mu czas

Pierwsze dni po adopcji nie są najlepszym momentem na sprawdzanie „jaki naprawdę jest ten pies”.

Nie trzeba od razu pokazywać mu wszystkich miejsc, zapraszać gości, organizować intensywnych spacerów czy nadrabiać atrakcji, których wcześniej nie miał.

Na początku znacznie ważniejsze mogą być spokój, odpoczynek, przewidywalność i możliwość poznawania nowego życia we własnym tempie.

Jeżeli po pewnym czasie pies zacznie szczekać, nie oznacza to automatycznie, że „się popsuł”.

Być może po prostu poczuł się na tyle pewnie, że zaczął komunikować się i reagować w sposób, którego wcześniej jeszcze nie pokazywał.

Każdy pies adaptuje się inaczej. Zamiast czekać na konkretny moment, w którym powinien już zachowywać się „normalnie”, warto obserwować jego komunikację i pozwolić mu stopniowo oswajać się z nowym środowiskiem.